Miniatura Hetmańska z Finału Chess Masters (Aronian - Anand)

Finał Chess Masters 2011

Pierwsze miejsce Sao Paulo w Ameryce Południowej i 7 na świecie z blisko 12 mln mieszkańców robi wrażenie, ale i tak wszystko przyćmione zostanie za sześć lat przez powstające w Chinach (z połączenia dziewięciu istniejących już w delcie Rzeki Perłowej metropolii) mega-miasto, w którym zamieszkają42 miliony ludzi! Dla miłośników królewskiej gry Sao Paulo kojarzyć się powinno z posiadaczem 11 medali olimpijskich uzyskanych w 14 występach (11 w barwach Argentyny i 3 Polski). Uczeń Przepiórki i TartakoweraMieczysław Najdorf, tu w 1947 r. wymazał rekordowy wynik Richarda Retiegogry na ślepo(1924). Rozegrał 45 pojedynków: wygrał 39 partii, 4 remisy i tylko 2 porażki. Seans trwał 19 godzin i 40 minut. Po trzech latach Najdorfwróciłdo Sao Paulo, by w trakciezaledwie11 godzin rozegrać 250 partii jednocześnie, osiągając wynik +22610 =14...

W 2011 r. 4 edycja Final Chess Masters, najważniejszej światowej imprezy po Mistrzostwach Świata w pierwszej odsłonie rozegrana została właśnie w Sao Paulo na przełomie września i października. W drugiej turze sześciu Masters tradycyjnie już przeniesiono do Bilbao w Hiszpanii. Powrócono też do formuły z pierwszej edycji zarzucając eksperymenty z 2010 r. z Szanghaju, gdzie próbowano formuły eliminacji. W 6-osobowej dwukołówce, rozgrywanej na dwóch kontynentach na wzór dawnego Morelia/Linares wystąpił mistrz świata Vishy Anand, Magnus Carlsen (zwycięzca superturniejów w Baznie i Nanjing), Hikaru Nakamura (triumfator z Wijk aan Zee), następni pod względem rankingu Lewon Aronian i Wasilij Iwańczuk, a także zawodnik gospodarzy (Hiszpanów) Francisco Vallejo. Warto dodać, że zaproszenie odrzucili Władimir Kramnik (wygrał w 2010 r. i Siergiej Karjakin (podzielił 1m. z Carlsenem w Baznie). Od początku w Final Chess Masters gra się zgodnie z zasadą Sofia/Korsyka pozwalającą na ustalenie wyniku remisowego tylko przy wystąpienia pata, trzykrotnego powtórzenia pozycji i reguły 50-ruchów. A punkty zdobywa się zgodnie z punktacją piłkarską (3-1-0).Na początku trzęsienie ziemi, a potem napięcie tylko rośniezgodnie z maksymą Alfreda Hitchcocka, napad z użyciem broni na genialnie grającego Iwańczuka w Sao Paulo udającego się z żoną na lotnisko, by przemieścić się do Hiszpanii i niewiarygodny pościg Carlsena za tracącym siły Wasylem, tylko podsycały i tak niezwykłe zainteresowanie zmaganiami Szlemowców. Po sześciu rundach 13 pkt Iwańczuka, przy 7 Carlsena wydawały się już niemożliwe do odrobienia, ale pechowa przegrana Iwańczuka z Vallejo-Ponsem (7 runda) i przełamanie obrony Ukraińca (32 ruch, w niedoczasie podstawienie białopolowego gońca) w bezpośrednim pojedynku pozwoliło Carlsenowi wyrównać. Tie-break w dwóchbłyskawicznychodsłonach pozwolił Norwegowi dokonać rzeczy niewiarygodnej. Pokonał doskonale spisującego się wielkiego wirtuoza szachownicy - Iwańczuka, któremu sił starczyłona 60%.

{mosimage}Viswanathan Anand - znany w świecie szachowym pod imieniem Vishy i przydomkiem "Tygrys z Madrasu", jest urodzonym w 1969 r. indyjskim szachistą, mistrzem świata FIDE w latach 20002002 oraz od 2007 roku. Zaczął karierę szachową od zdobycia tytułu mistrza świata juniorów w 1987 r. Rok później był już arcymistrzem. Największym jego ówczesnym osiągnięciem było zwycięstwo w turnieju w Reggio Emilia (1992),w którym w pokonanym polu pozostawił dwóch wówczas najsilniejszych szachistów globuGarriego Kasparowa i Anatolija Karpowa. Jego charakterystyczną cechą było niezwykle szybkie rozgrywanie partii. W 1995 Anand w World Trade Center rozegrał mecz przeciwko Kasparowowi o mistrzostwo świata pod egidą Stowarzyszenia Zawodowych Szachistów (PCA). Po pierwszych ośmiu remisach Anand wygrał jedną partię, lecz z następnych pięciu czterokrotnie uznał się za pokonanego. Dwa lata później (1997) zwyciężył w pierwszych mistrzostwach świata rozgrywanych systemem pucharowym, pokonując w finale Michaela Adamsa. W styczniu 1998 w Lozannie przegrał z Anatolijem Karpowem w meczu o mistrzostwo świata, ale dwa lata później zdobył tytuł mistrza świata według przepisów FIDE, wygrywając w finale z Aleksiejem Szyrowem. Zwyciężył (2003) w pierwszych mistrzostwach świata w szachach aktywnych (25`+`10). W finale pokonał Władimira Kramnika, wyprzedzając dziesięciu szachistów z pierwszej dwunastki listy rankingowej FIDE. W 2007 r. Anand po raz drugi swojej karierze został mistrzem świata, zwyciężając w rozegranym w Meksyku turnieju z udziałem ośmiu zawodników, nie przegrywając żadnej partii. Rok później w Bonn obronił tytuł, pokonując Kramnika w stosunku 4½. W maju 2010 r. pokonał w Sofii pretendenta i byłego mistrza świata Bułgara Weselina Topałowa w stosunku 5½. Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 marca 2011 r., z wynikiem 2817 punktów zajmował wówczas pierwsze miejsce na światowej liście FIDE. Jego pozycja w światowych szachach przyczyniła się do znacznego wzrostu popularności współczesnych szachów w Indiach.
Anand
cieszy się tam niezwykłą popularnością, podobną do sławy mistrzów krykieta. A musimy wiedzieć, że czołowi gracze krykieta w Indiach otaczani kultem porównywalnym już tylko do tego, jakim cieszą się największe gwiazdy indyjskiego Bollywoodu, a o skali ich popularności potwierdza choćby fakt, że finałowy mecz o Puchar Świata w krykieta w kwietniu 2011 r. pomiędzy reprezentacjami Indii i Sri Lanki, trwający osiem i pół godziny, jedynie w Azji Południowej oglądało przed telewizoramiokoło miliarda ludzi.

{mosimage}Lewon Aronian. Ormianin, urodził się w 1982 r w Erewaniu. Jego ojciec fizyk, był specjalistą od technologii laserowej, matka odwybuchów. Kiedy miał 18 lat z rodzicami wyjechał do Niemiec od tego czasu mieszka w Berlinie, mistrz świata do 12 i do lat 20. Jego metoda pracy nad szachami to analizy bez patrzenia na szachownicę. Jego, pierwszy podręcznikPietrow- pierwszy rosyjski mistrz, a biblia szachowa-moje 50 partiiLarsena. Jego pragnienie- grać ciekawe szachy, dynamiczne, ekstremalnie powikłane. Jest jednym z najlepszych w Chess-960 na świecie (szachy Fischera). Uwielbia twórczość Hitchcocka i Felliniego. Ulubieni autorzy: Orwell, Gogol, Hemingway, Dostojewski. Wzrusza się poezją Majakowskiego.

Aronian,L (2807) - Anand,V (2817) [D24]

4th Final Masters Sao Paulo/Bilbao BRA/ESP (9), 10.10.2011

1.d4 Sf6 2.c4 e6 3.Sf3 d5 4.Sc3 Repeticion de Amores e Arte de Axedrez con CL Juegos de Partido (Rozprawa o miłości i sztuce szachowej ze stu pięćdziesięcioma przykładami partii) Luisa Luceny z 1497 r prezentuje nam w 8 egzemplarzach oryginalnego wydania nowe reguły dotyczące ruchów hetmana i gońca, ale też zawiera dziesięć otwarć szachowych oraz sto pięćdziesięciu pozycji i problemów szachowych. Właśnie tam pojawiają się pierwsze wzmianki o gambicie hetmańskim.

dxc4 Jeszcze przed chwilą nie było wiadomo w którą stronę pójdzie debiut. Teraz jest jasne, że to będzie Gambit Hetmański Przyjęty, którego już Greco potraktował tak bezceremonialnie: 1.d4 d5 2.c4 dc4 3.e3 b5 4.a4 c6 5.ab cb 6.Hf3 1=0

5.e4 Gb4 6.Gxc4 + rzadki gość na szachowych salonach. W tym miejscu króluje wariant wiedeński, w obronie Rogozina, czyli 6.Gg5 c5 7.Gxc4 cxd4.  Pouczającej lekcji udzielił Aleksander Alechin w obecności dr Hansa Franka w listopadzie 1941 r. w Belwederze ekspertowi od gambitu przyjętego _ Bogoljubowi.: 8.Sxd4 Ha5 9.Gxf6 Gxc3+ 10.bxc3 Hxc3+ 11.Kf1 Hxc4+ 12.Kg1 Gd7 13.Wc1 Ha6 14.Sxe6 fxe6 15.Wc8+ Kf7 16.Wxh8 gxf6 17.Hh5+ Ke7 18.Hc5+ Kf7 19.Wf8+ Kg7 20.He7+ 10

Sxe4 7.00 Sf6

wydaje się, ze trochę zachowawcze i do tyłu, ale oddanie gońca na polu c3 może nie przynieść radości: 7...Gxc3 8.bxc3 Sxc3 9.Hd3 Sd5 10.Ga3; a grane w tym miejscu 7...Sxc3 8.bxc3 Gxc3 9.Wb1 (tylko nie 9.Ga3?! Gxa1 10.Hxa1 f6) 9...00 10.Wb3 Ga5 11.Sg5 pozwala białemu się rozkręcać, jak w partii Arbakov,V - Kishnev,S Moskwa (ch), 1989

Dlatego po 7...Sxc3 8.bxc3 lepiej gońca wycofać na e7 dając białemu możliwość ataku na króla, 9.Se5 00 10.Hg4 Sc6 11.Bh6 Gf6 12.Wad1 jak preferuje Grek Stelios Halkias.

8.Ha4+ W szalonym ataku na króla i z dwiema figurami mniej Mamedyarov pokonał Kramnika w Moskiewskim blitzu (2009) ustawiając gońca na g5, by na końcu osamotnionym hetmanem toczyć nierówny bój z przeważającymi siłami wroga. Sc6 9.Gg5 dowcipne jest to, Aronian powtarza swoją partię z Gustafssonem z 2004 r. tylko, ze wtedy grał czarnymi,
a niemiecki arcymistrz rodem z Hamburga nie zmusił go do wielkiego wysiłku. W tej historycznej partii Niemiec natychmiast próbował wykorzystać nacisk na pole c6: 9.Se5 Ge7 (Fressinet z Halkiasem w 2010 r. znalazł tu wzmocnienie 9Wb8) 10.Sxc6 bxc6 11.Hxc6+ Gd7 12.Hf3 Wb8 13.Gb3 00 14.Gf4 Gd6 15.Wfd1 He8 16.Ge5 Gc6 17.Hg3 He7 18.Wac1 Wfd8 19.h3 h6 20.Gxd6 Wxd6 21.He5 Sd7 22.Ha5 Sb6 23.Hxa7 Wa8 01 Gustafsson,J -Aronian,L 2004 9...Ge7 10.Gxf6 Gxf6

{mosimage} 

11.d5!

I teraz znakomite wykorzystanie związania skoczka na c6 dla otwarcia linii na króla. Poza tym jak głoszą autorytety izolowanego pionka najlepiej od razu oddać!


11...exd5 12.Wfe1+ Ge6 13.Gxd5 Aronian mógł teraz grając dalej na związaniu na c6 spróbować 13.Ga6!?, ale zderoszowanie czarnego króla mogłoby nie wystarczyć (13ba6 14.Hxc6 Kf8 15.Wad1 Wb8 16.Sxd5 Hd6) 14. 00 14.Gxe6 fxe6

I u czarnych pojawił się słaby pion na e6, który będzie spędzać sen z ich powiek do samego końcapod warunkiem, że się go za szybko nie zbije.


15.Wad1 biały dominuje na centralnych liniach.

{mosimage}

15He8

16.Se4 gdybyśmy chcieli wziąć pionka b8, to dalibyśmy czarnemu szansę na próbę nawiązania walki 16.Hb3 Wd8 17.Hxb7 (już za późno na Wxe6, bo Wxd1, Hf7) - Sd4!. He7 jeszcze można było próbować Wd8,Sd4

17.Hb3 Wab8 i stało się jasne, że Anand nie podejmie już walki, lecz będzie próbował klinczować.

18.Sxf6+ wymiana przygotowuje miejsce drugiemu skoczkowi. Wxf6 19.Sg5 nie można juz lepiej stanąć, nie tylko narasta nacisk na piona e6, ale pojawia się teżmotyw mata 8 liniiHb4 rozpaczliwie poszukując wymiany hetmanów, ale biała dama ustępując stawia przez czarnymi nowe wyzwania

{mosimage}

20.Hc2!

Wg6 trzeba się bronić, ale to ustawienie wieży uniemożliwia odrzucenie skoczka.

21.We4! ta wieża stając na czwartej linii przygotuje marsz dwóch pionków. Jeden wzmocni skoczka na g5, a drugi

Ha5 22.h4 We8 23.Wd7 każda figura Levona zajmuje optymalną pozycję. To nie może dla Hindusa skończyć się dobrze. 23h6 rozpaczliwa próba zgonienia uwierającego skoczka, ale jest już za późno.

24.b4! Hf5 Bicie pionka przegrywa natychmiast: 24...Sxb4?? 25.Wxe6 mat jest starszyHxg5 26.Wxe8+ Kh7 27.Wxg7+ Kxg7 28.Hxc7+ Kf6 29.He7+ Kf5 30.He4+ Kf6 31.He6+ Kg7 32.Hg8+ Kf6 33.Hf8#.

I tylko zejście hetmana na b5, przedłużyłoby pouczającą partię: 24...Hb5 25.a4 Sxb4 26.axb5 Sxc2 27.Sf3 e5 (27...Sa3 28.Se5 Wf6 29.b6 axb6 30.Wg4 g6 31.Sxg6) 28.Wxc7 Sa3 29.Wxb7 Wb6 30.Wxb6 axb6 31.Wxe5 Wxe5 32.Sxe5 Sxb5 33.Sd7 i walczymy tylko z pionem więcej.

Ale jak cieszy oko ostatni akord tej partii!!!

{mosimage} 

25.Wxe6!

i za dużo problemów, żeby próbować jeszcze przedłużać.


WGM Monika i Krzysztof Krupa
(więcej na stronie www.monikakrupa.pl)

Forum najnowsze posty

Logowanie

(C) Dolnośląski Związek Szachowy     ul. Borowska 1-3 50-529 Wrocław