Królewska miniatura maluchów - z cyklu "Miniatura miesiąca"

Królewska miniatura „maluchów”

Jeśli partia hiszpańska to symfonia Bacha, to gambit królewski jest muzyką taneczną duchowej orkiestry. (Siegbert Tarrasch)

Robson,R (2560) - Bacrot,E (2710) [C36]

FIDE World Cup 2011 Khanty-Mansiysk RUS (1.6),   30.08.2011


{mosimage}FIDE World Cup 2011 odbył się w Chanty-Mansyjsku (Bramie Syberii) w Rosji w okresie 28 sierpnia - 20 września. 32 players over 2700 competed in the field of 128.128 graczy, (w tym gronie 32 z rankingiem ponad 2700 ELO) walczyło  systemem a knock-out (pucharowym) o czek na 100 tys. USD i prawo gry dla pierwszej trójki w turnieju kandydatów  nowego cyklu o Mistrzostwo Świata. Centrum administracyjne regionu Jugra powstałe na fali boomu naftowego lat 50-tych gościło uczestników Pucharu Świata już czwarty raz (zwycięzcami poprzednich pucharów byli Levon Aronian, Gata Kamsky i Boris Gelfand), a w 2010 r. tu zorganizowano Olimpiadę. Słynny architekt holenderski Erick Van Egeraat stworzył koncepcję trzypoziomowego Jugarian Chess Academy, budynku bez ostrych krawędzi, który budowano trzy lata (2008-2010)  Chanty-Mansyjsku był miejscem Olimpiady Szachowej w 2010.

 

1.e4 Ray Robson jest uważany w USA za następcę Roberta Fischera, a może bardziej Magnusa Carlsena. Według Garry Kasparowa dziś dziecko w wieku Robsona (około 14 lat) dowiaduje się więcej o szachach z komputera i baz danych, niż Fischer przez całe swoje życie. Ray pokonał też Fischera o pół roku w klasyfikacji najmłodszych arcymistrzów Stanów Zjednoczonych. Zdobył ten tytuł w wieku 14 lat i 11 miesięcy. Nakamura „spóźnił się” o trzy miesiące. Dociekliwi mogliby zapytać o wagę tytułu  GM 50 lat temu i współcześnie, ale to inna bajka. Robson urodził się na leżącej pomiędzy Hawajami, a Filipinami i otoczonej rafami koralowymi wyspie Guam, ale wychował się na Florydzie. Ojciec Gary, profesor St. Petersburg College nauczył go grać w szachy w wieku trzech lat, a w 2010 roku napisał Child Chess, w którym ujawnił wiele szczegółów na temat rozwoju młodego mistrza. 

1…e5  Étienne Bacrot (ur. 1983 w Lille) – francuski szachista, znajduje się na 9 pozycji klasyfikacji najmłodszych arcymistrzów w historii szachów (tytuł ten zdobył w marcu 1997 roku w wieku 14 lat i 2 miesięcy). Jak na razie nie do pobicia jest pierwszy w rankingu najmłodszych arcymistrzów Siergiej Karjakin z Ukrainy, który został arcymistrzem w roku 2002 mając 12 lat i 7 miesięcy. W gronie cudownych dzieci wielki Magnus Carlsen plasuje się na trzeciej pozycji (13-4), aktualna mistrzyni świata Hou Yifan jest czternasta (14-6),a nasz mistrz świata do lat 20 Darek Świercz 17 (14-7). Bacrot rozpoczął grę w szachy w wieku 4 lat. Pierwszy triumf przyszedł w dziesiątym roku życia. Etienne został mistrzem świata juniorów do 10 lat, by po chwili dorzucić mistrzostwo do 12 lat. Jednakże prawdziwą sensację sprawił kwalifikując się do Grand Prix w Paryżu w 1995, gdzie wygrał z  Anatolijem Karpowem. Od tej pory wygrał wiele turniejów, m.in. w 2009 najsilniejszy Open świata Aeroflot w Moskwie. W 2004 r.  został pierwszym francuskim szachistą, który przekroczył poziom 2 700 ELO, rok później uzyskał najwyższy ranking w dotychczasowej karierze (2731) plasując się na 9. pozycji na światowej liście FIDE.   

2.f4 „Najpiękniejsze ataki znajdziemy w gambitach, z których najważniejszy jest Królewski, będący jednym z najbardziej pasjonujących rozdziałów teorii debiutów” (Michaił Czigorin). 
Białe na starcie ofiarowują piona, by zyskać przewagę rozwojową, otworzyć w późniejszej grze linię f i zorganizować groźny atak na króla przeciwnika. Czarne mogą przyjąć gambit królewski (co w dawnych czasach uważano za punkt honoru) ruchem 2... e:f4, lub odrzucić i przejść do spokojniejszych wariantów. Gambit królewski to debiut idealny dla osób, które preferują agresywny styl gry, dobrze atakują i nie lękają się poświęcić materiał za inicjatywę. Gambit kształci zmysł kombinacyjny i technikę liczenia wariantów. W większości wypadków wymaga od obu stron precyzji w doborze posunięć, bo każda niedokładność może gwałtownie zmienić obraz walki. Dziś Gambit królewski należy do debiutów szachowych, które nie pojawiają się często w praktyce turniejowej szachowej czołówki. Powód takiego stanu rzeczy tkwi pewnie w mentalności współczesnych arcymistrzów, którzy boją się podjąć ryzyko od pierwszych posunięć. Debiut królował w okresie „romantycznym”, kiedy w rękach mistrzów: Polerio, Ruy Lopeza, Salvio, czy później  i Paula Morphyego była to straszna broń, a u Anderssena za sprawą turnieju w Londynie (1851) nawet immortal (nieśmiertelna). Pierwszą wzmiankę o debiucie odnajdujemy w dziele Ruy Lopeza z 1561 roku.  Od tego czasu teoria szachowa znalazła wiele systemów obronnych, które uprzykrzyły życie królewskim gambitowcom. W XX wieku Paul Keres, Borys Spasski, Dawid Bronstein podjęli się obrony dobrego imienia gambitu, powstały nowe systemy, które traktowały grę bardziej pozycyjnie. Obecnie za ostatniego rycerza gambitu królewskiego uważany jest Aleksander Morozewicz, który należąc do światowej czołówki podejmuje ryzyko związane z ofiarą piona. Gambit królewski, gwarantując ciekawą grę od samego początku partii i umożliwiając zastawianie pułapek na przeciwnika cieszy się wciąż popularnością na poziomie amatorskim. W Polsce corocznie odbywa się w Radomiu turniej szachów szybkich Królewski Gambit Radomia, gdzie króluje to wiekowe otwarcie. 

exf4 Bacrot podjął wyzwanie i ofiarę gambitowego piona przyjął.

3. Sf3 Robson wyznał, ze nie ma w swoim arsenale debiutowym gambitu królewskiego, nie gra go nawet w partiach szybkich, ale musiał partię wygrać i był pewny, że uda  mu się zaskoczyć przeciwnika

…Ne7 wygląda dziwnie, ale jest to przestawienie posunięć. Zwykle czarne grają 3…d5 i Sf6.  Zamiar jest czytelny. Francuz kieruje się w stronę „zaszczity sowriemiennej” (obrony współczesnej), nie bronić specjalnie piona f, a utrudniać stworzenie pionowego centrum u białych.  {mosimage} 

4. Gc4 wariant Leongardta stawia przed czarnymi większe wyzwania niż  Sc3.

…d5 5.exd5 Sxd5 6.0–0 jeśli białe dadzą szacha 6.He2+, to Ge7 7.Sc3 Sb6! 8.Gb3 0-0 9.0-0 Sc6 i czarne nie mają problemów. Częściej białe biją na d5 6. Gxd5 Hxd5 7.Sc3 Hf5 8.He2+ Ge7 9.d4 c6 10.0-0 Ge6 11.Se5 g5 12.g3 Sd7 13.gxf4 g4 ze skomplikowaną grą.

…Ge7 7.d4 na 7.Sc3 i He2 czarne mają 7…Sb6!

Ge6 8.Gb3 Główna idea wiedzie przez 8.He2 0-0 9. Sb3 c6 (9…Sc3 10.bxc3 Gxc4 11.Hxc4 Gd6 12.Hb5 b6 13.Sg5 ! i białe odbijają piona z lepszą pozycją) 10.Sxd5 Gxd5 11.Gd3 jak w partii korespondencyjnej Glazkov-Kreidel 1984-85.

0–0 9.c4 [można było pójść inną ścieżką: 9.Gxd5 Gxd5 10.Gxf4 Sc6 11.Sbd2 Gd6 12.Gxd6 Hxd6 13.c3 Wfe8 14.We1 Hf4 15.Hc2 g5 ale tu wygląda ciekawiej dla czarnego]

9...Se3! biały musi oddać czarnopolowego gońca, którego brak odczuje boleśnie jeszcze nie raz

10.Gxe3 fxe3 11.Hd3 Gf6 goniec zajmuje eksponowaną pozycję. Stąd do końca swoich dni będzie wywierał nacisk, szczególnie na pole d4.

12.Sc3 c5 13.d5 widać, że pole d4 jest kluczowym polem na szachownicy

13...Gg4 14.Hxe3 Odbił wreszcie biały pionka, ale jakim kosztem

14...Gxf3  15.Hxf3 Sd7 16.Wae1 Hc7 17.Gc2 Wae8 18.Hh3 g6 białemu udało się w końcu osłabić linię f. Na pierwszy rzut oka pozycja białego nie wygląda źle, aktywne figury, kontrola nad dwiema strategicznymi liniami, idylla.

{mosimage}

19.Sb5?! Kluczowy moment w partii. Biały skoczek atakuje, kierunek wydaje się prawidłowy. Ale przyszłość pokaże, że był to „domek z kart”. Należało skierować skoczka na e4, skąd wywierałby nacisk nie tylko na czarnego gońca. 19.Ne4! np… Bd4+ 20.Kh1 A już wzięcie piona 20…Gxb2 prowadzi do zguby 21.Ga4! Wd8 22.Sg5 h5 23. d6 Hc8 24. Wxf7! Z rozstrzygającym atakiem.

19...Hd8 20.Wxe8 Wxe8 21.Sd6  [21.b3 a6 22.Sd6 Gd4+ 23.Kh1 Hf6 24.Hf3 Hxf3 25.gxf3 We2 26.Gb1 Ge5 i „Obrona Częstochowy” nie może się powieść.]

21...We3! 22.Sxf7 Cios za cios. Każdy wali mocno i poluje na wrażego hetmana. Szalony skoczek oczywiście nietykalny z powodu 23.Hxe3, czy 23.Hxh7,g6.

 

 

 

{mosimage}

22...He7 23.d6 nie dawało radości 23.Sh6+ Kg7 24.d6 Gd4 25.Kh1 Hxd6 26.Hh4 Gf6 27.Hf2 He7 28.Sg4 We2 29.Hg3 Gxb2

23...Gd4! goniec już  cenniejszy od hetmana

24.Sh6+ Kh8 25.Hg4–+ jedyne, po którym można było jeszcze próbować walczyć: 25.Kh1 We1 26.Gd3 (26.g3 He3 27.Hg2 Wxf1+ 28.Hxf1 Hxh6) 26...Wxf1+ 27.Gxf1 Hf6 28.g4 Se5 29.d7 Sxd7 30.g5 Hf2 31.Hg2 Hf4 32.b3 Kg7 czarne aktywniejsze, ale to nie taka łatwa wygrana. Bez szans były białe po 25.g3? We1+ 26.Kh1 He3 27.Hg2 Wxf1+ 28.Hxf1 Hxh6]

25...Hf6!   26.g3    

 

 

 

 

{mosimage}          to daje mata w 2 ruchach. Ale po 26.Sf5 We1+ 27.Hxd4 Wxf1+ 28.Kxf1 cxd4 też już gry nie było.   

26...Wxg3+         0-1

 

WGM Monika Krupa & CM Krzysztof Krupa

Facebook

Logowanie

(C) Dolnośląski Związek Szachowy     ul. Borowska 1-3 50-529 Wrocław